Το μεγαλύτερο ποσοστό των Κατοίκων της Φωτεινής είναι πρόσφυγες από τον Πόντο, άνθρωποι ζεστοί και φιλόξενοι καλλιεργούν αμπέλια για δική τους περισσότερο κατανάλωση, και η
περιοχή τους αποζημιώνει με καλές ποιότητες λόγο του αμμουδερού χώματος
που δεν κρατάει υγρασία και του ήλιου που χαρίζει ολόκληρη την ημέρα
γενναιόδωρα το φως του.
Και όταν τελειώσει ο τρύγος και πατηθούν τα σταφύλια έρχεται η σειρά του
καζανιού να ανάψει για να προσφέρει το διαμαντένιο τσιπουράκι και να
φέρει ζεστασιά στις καρδιές και χαμόγελα στα χείλη,
και τότε είναι που βγαίνει η λύρα και το νταούλι και αρχίζει ένα γλέντι ασταμάτητο.
